De zaak Emilie Meng – De moord die Denemarken schokte

De zaak Emilie Meng is een van de meest schokkende en langst onopgeloste strafzaken in de geschiedenis van Denemarken. De verdwijning van de zeventienjarige Emilie Meng in tweeduizendzestien in de stad Korsør en de ontdekking van haar lichaam maanden later veroorzaakten een nationale schok. Jarenlang bleef de zaak onopgelost en leidde zij tot felle kritiek op het politieonderzoek, totdat zij uiteindelijk werd opgelost dankzij nieuwe DNA-technologieën.

Achtergrond

Emilie Anine Skovgaard Meng werd geboren op eenendertig juli negentienachtennegentig in de Deense stad Korsør. Zij groeide op in een rustige kustplaats en werd door familie en vrienden beschreven als een vriendelijke, empathische en behulpzame tiener. Haar beste vriendin Sarah Midling herinnerde zich dat Emilie altijd aan anderen dacht en een sterk inlevingsvermogen had.

Emilie zat op het Slagelse Gymnasium en zou na de zomervakantie haar tweede schooljaar beginnen. Zij was ook actief lid van het koor van de Sankt Povls-kerk in Korsør en had een grote passie voor zingen. Voor haar familie en vrienden was Emilies leven vol plannen en dromen.

De nacht van de verdwijning

In de nacht van zaterdag negen juli tweeduizendzestien ging Emilie naar de stad Slagelse om de avond met vrienden door te brengen. Ze verbleven in een shishabar en niets leek ongewoon. Later nam de groep de trein terug naar huis en arriveerde rond vier uur 's ochtends op het station van Korsør.

Haar vrienden besloten een taxi te nemen. Emilie zei dat zij ongeveer vier kilometer naar huis zou lopen. Het was een route die zij goed kende en al vaker had gelopen. Het was een warme zomernacht en waarschijnlijk wilde zij alleen zijn. Emilie werd voor het laatst gezien rond vier uur 's ochtends toen zij het station verliet.

Beveiligingscamera's registreerden Emilies aankomst op het station en kort daarna een lichtgekleurde auto die over de parkeerplaats reed. De beelden waren echter onscherp en het was niet mogelijk de eigenaar van het voertuig te identificeren. Emilie kwam nooit thuis aan.

Vermissingsmelding en eerste onderzoek

Op zondagochtend tien juli verscheen Emilie niet bij de repetitie van het kerkkoor, wat totaal ongebruikelijk voor haar was. Familie en vrienden begonnen zich onmiddellijk zorgen te maken. Zij was telefonisch niet bereikbaar. Niemand wist waar zij was.

Diezelfde dag deed de familie aangifte van vermissing bij de politie. Het onderzoek werd gestart, maar in de eerste dagen werd ook de mogelijkheid van een vrijwillig vertrek of een ongeluk overwogen. Deze benadering werd later zwaar bekritiseerd.

Inwoners van Korsør namen deel aan de zoekactie. Velden, bossen en kustgebieden werden doorzocht. Foto's van Emilie werden in het hele land verspreid. Haar moeder, Helene Meng, deed emotionele oproepen aan het publiek om haar dochter te vinden.

De vondst van het lichaam

Op vierentwintig december tweeduizendzestien, dat wil zeggen honderachtenzestig dagen na Emilies verdwijning, vond een jager een lichaam in een bosgebied nabij het meer Regnemarks Sø. Drie dagen later werd bevestigd dat het om het lichaam van Emilie Meng ging.

De autopsie wees uit dat Emilie was gewurgd. Door de vergevorderde staat van ontbinding konden de details van het misdrijf echter niet nauwkeurig worden vastgesteld. Het kon niet definitief worden bevestigd of er sprake was geweest van seksueel geweld, noch kon het exacte tijdstip van overlijden worden bepaald.

Deze ontdekking veranderde de zaak officieel in een moordonderzoek.

De DNA-impasse en het afkoelen van de zaak

De politie verzamelde DNA-monsters op de plaats delict en van Emilies lichaam. Het biologische materiaal was echter sterk aangetast na vijf maanden blootstelling aan weersomstandigheden. De verkregen DNA-profielen waren onvolledig.

Toch nam de politie DNA-monsters af van duizend vierhonderdvijftig mannen uit de regio Korsør. Er werd geen enkele overeenkomst gevonden. Daarnaast werden honderdduizenden voertuigregistraties onderzocht op zoek naar de lichtgekleurde auto die bij het station was gezien, maar zonder resultaat.

In de loop der jaren liep het onderzoek vast. Emilies familie wachtte op antwoorden terwijl de zaak onopgelost bleef.

Nieuwe misdrijven en de doorbraak

Op drieëntwintig maart tweeduizendtweeëntwintig vond in de stad Sorø een poging tot ontvoering van een vijftienjarig meisje plaats. Een jaar later, op drieëntwintig maart tweeduizenddrieëntwintig, werd in het dorp Kirkerup een dertienjarig meisje onder bedreiging met een mes ontvoerd en verkracht.

De DNA-monsters uit deze twee zaken bleken identiek. De politie stelde vast dat dezelfde dader beide misdrijven had gepleegd. Vervolgens werd dit DNA-profiel met behulp van nieuwe technologieën vergeleken met het beschadigde DNA uit het dossier van Emilie Meng.

Het resultaat was schokkend: er werd een match gevonden.

De arrestatie van Philip Westh

Op achtentwintig maart tweeduizenddrieëntwintig werd de dertigjarige Philip Patrick Westh gearresteerd. Hij had in tweeduizendzestien een DNA-monster afgestaan in het kader van het onderzoek naar de zaak Emilie Meng, maar destijds liet de technologie geen koppeling toe.

Dankzij nieuwe DNA-analysemethoden kon zeven jaar later eindelijk de moordenaar van Emilie worden geïdentificeerd. In mei tweeduizenddrieëntwintig werd Westh officieel aangeklaagd voor de moord op Emilie Meng.

Het proces en het vonnis

Het proces vond plaats in tweeduizendvierentwintig bij de rechtbank van Roskilde. De rechtbank achtte Westh schuldig aan de moord op Emilie Meng, aan de poging tot ontvoering van het meisje uit Sorø en aan de ontvoering en verkrachting van het meisje uit Kirkerup.

Op negen juli tweeduizendvierentwintig, precies op de achtste verjaardag van Emilies verdwijning, werd Philip Westh veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Dit is een van de zwaarste straffen in het Deense rechtssysteem.

Het belang van de zaak Emilie Meng

De zaak Emilie Meng is niet slechts het verhaal van één moord. Zij laat zien:

• hoe cruciaal DNA-technologie is in strafrechtelijke onderzoeken,

• dat zogenoemde cold cases kunnen worden opgelost met nieuwe wetenschappelijke methoden,

• hoe fouten in de eerste uren kunnen leiden tot jaren van lijden.

De zaak leidde tot veranderingen in politieprocedures in Denemarken en beïnvloedde de manier waarop vermissingszaken worden onderzocht.

Conclusie

De zaak Emilie Meng is een van de meest tragische en langst durende gevechten om gerechtigheid in de geschiedenis van Denemarken. Een moord die zeven jaar onopgelost bleef, kon alleen worden opgelost dankzij moderne DNA-technologie.

Emilie Meng is niet slechts een slachtoffer van een misdrijf. Zij staat symbool voor een verloren jeugd, een afgebroken leven en een tragedie die diepe sporen heeft nagelaten in het collectieve geheugen van een land.

YOUTUBE

https://www.youtube.com/channel/UCFKaEdWWfATh1ophXocm1ag

PODCAST

https://shows.acast.com/true-crime-24-ederlands