Lola Daviet
Afleveringsbeschrijving – De zaak Lola Daviet
In deze aflevering vertellen we het verhaal van Lola Daviet, een twaalfjarig meisje dat op 14 oktober 2022 verdween op weg naar huis van school in Parijs.
Bewakingscamera's tonen hoe Lola samen met een onbekende vrouw haar appartementsgebouw binnengaat. Ze wordt nooit meer gezien wanneer ze het gebouw verlaat. Later die avond wordt haar lichaam verborgen in de kelder gevonden. Wat begint als een vermissing, verandert al snel in een van de meest schokkende kindermoorden in Frankrijk van de afgelopen jaren.
We bespreken onder andere:
-
de laatste uren van Lola
-
het politieonderzoek stap voor stap
-
de arrestatie van Dahbia Benkired
-
het psychiatrisch onderzoek
-
en het veelbesproken proces
Een zaak die vragen oproept over veiligheid, geestelijke gezondheid en hoe de samenleving haar meest kwetsbaren beschermt.
De zaak Lola Daviet – Moord op een 12-jarig meisje in Parijs
Wie was Lola Daviet
Lola Daviet was twaalf jaar oud en woonde met haar familie in een appartementencomplex aan de Rue Manin in het 19e arrondissement van Parijs, vlak bij het Parc des Buttes-Chaumont. Het gebied is een dichtbevolkte woonwijk met scholen, kleine winkels en woongebouwen waar gezinnen al generaties lang leven.
Het gebouw is een klassiek Parijs appartementsgebouw met een binnenplaats, trappenhuizen en gedeelde kelderruimtes.
Lola zat op het Collège Georges Brassens, op slechts enkele straten afstand. Ze liep elke dag te voet van en naar school, altijd langs dezelfde route. Het was een buurt die ze kende, een vertrouwde weg naar huis.
Niets in haar dagelijkse leven week af van het normale.
Vrijdag 14 oktober 2022
Op vrijdag 14 oktober 2022 verlaat Lola 's middags haar school en gaat op weg naar huis, zoals elke dag. Het is nog licht. De straten zijn druk. Het verkeer is intens.
Niets in haar gedrag wijst op stress of angst. Ze is gewoon onderweg naar huis.
Bewakingscamera's bij de ingang van het gebouw filmen haar wanneer ze arriveert. Ze is niet alleen. Een volwassen vrouw gaat tegelijk met haar naar binnen.
Deze vrouw is niet bekend bij Lola's familie. Ze is geen buurvrouw, geen vriendin en geen familielid.
Ze lopen samen door de poort, langs de intercom en het trappenhuis in.
Dit is de laatste keer dat Lola Daviet levend wordt gezien.
Van verdwijning naar moordonderzoek
Onmiddellijke reactie
Wanneer Lola niet naar boven komt, reageert haar familie onmiddellijk. Dit is niet normaal voor haar. Ze komt altijd direct thuis en meldt zich.
Haar ouders beginnen het gebouw te doorzoeken. Ze kijken in het trappenhuis, de kelderboxen, de vuilnisruimte en de gangen. Ze roepen haar naam en doorzoeken de gemeenschappelijke ruimtes.
Tegelijkertijd wordt de politie gebeld.
Een grootschalige zoekactie wordt gestart in het gebouw. Trappenhuizen en kelders worden grondig doorzocht. Er wordt geen spoor van Lola gevonden.
Er zijn geen aanwijzingen dat ze het gebouw opnieuw heeft verlaten.
De camerabeelden bevestigen wat al werd vermoed: ze ging naar binnen, maar kwam niet meer naar buiten.
Analyse van de camerabeelden
De hele avond blijven agenten zoeken in en rond het gebouw. Bewoners worden ondervraagd, toegangen gecontroleerd en camerabeelden veiliggesteld.
Niets wijst op een ongeluk of dat Lola vrijwillig is vertrokken.
De politie doorzoekt systematisch alle gemeenschappelijke ruimtes, opslagruimtes, technische lokalen en afvalruimtes.
Tegelijkertijd bekijken ze camerabeelden uit de omgeving.
Ze zien hoe de onbekende vrouw later die middag het gebouw verlaat met een plastic container, dezelfde die later in de vuilnisruimte wordt gevonden.
Ze beweegt zich openlijk door de buurt. Niemand stopt haar. Niemand reageert.
Camera's volgen haar terwijl ze loopt, stopt, de container neerzet, haar grip aanpast en verdergaat.
Drie cruciale vaststellingen
Uit het beeldmateriaal stelt de politie drie essentiële feiten vast:
-
Lola volgde de vrouw vrijwillig het gebouw binnen
-
Het misdrijf vond plaats in het gebouw
-
De vrouw op beeld is degene die het lichaam naar buiten bracht
Het onderzoek verandert van karakter. Dit is geen verdwijning meer, maar een moordzaak.
Identificatie van de verdachte
Zodra de kelderruimtes zijn afgesloten, richt het onderzoek zich volledig op de camerabeelden.
Lola is duidelijk te zien samen met de onbekende vrouw. De vrouw beweegt zich zelfverzekerd, zonder aarzeling, alsof ze de weg kent.
Extra camerabeelden worden verzameld en haar bewegingen worden gereconstrueerd, zowel voor als na het verlaten van het gebouw.
De politie controleert bewonerslijsten en toegangsrechten.
De vrouw blijkt geen officiële bewoner te zijn, maar een verband wordt gelegd: een bewoonster heeft een zus die recent in Parijs verbleef. Naam, leeftijd en beeldmateriaal komen overeen.
Arrestatie en bekentenis
Via camera's in het openbaar vervoer volgt de politie haar route. Ze beweegt zich westwaarts door de stad, richting het Bois de Boulogne.
Slechts enkele uren na de vondst in de kelder wordt zij gelokaliseerd en zonder verzet gearresteerd. Ze is alleen en draagt niets opvallends.
In hechtenis, geconfronteerd met beelden en bewijsmateriaal, ontkent ze niets.
Haar antwoorden zijn onsamenhangend. Ze praat vooral over zichzelf en haar problemen, ontwijkt vragen.
Uiteindelijk verklaart ze dat het meisje in haar appartement was. Ze zegt dat ze haar heeft gedood, zonder emotie, alsof ze iets alledaags beschrijft.
Forensisch onderzoek, proces en vonnis
Het forensisch onderzoek
De autopsie wordt datzelfde weekend uitgevoerd. De pathologen documenteren de verwondingen nauwkeurig.
Er blijken tekenen van extreme geweldpleging: wurging, stomp geweld en verwondingen toegebracht na de dood.
De doodsoorzaak is verstikking.
Er zijn geen aanwijzingen dat Lola in de kelder is overleden. De sporen tonen aan dat de moord binnenshuis plaatsvond en dat het lichaam later werd verplaatst.
Het appartement van de verdachte wordt onderzocht. Biologisch materiaal, voorwerpen en kleding worden in beslag genomen en geanalyseerd.
Een duidelijke tijdlijn ontstaat.
Aanklachten en psychiatrisch onderzoek
Het Openbaar Ministerie brengt zware aanklachten uit: moord op een minderjarige, foltering, barbaarse geweldpleging en wederrechtelijke vrijheidsberoving.
Twee onafhankelijke psychiaters onderzoeken de verdachte.
Zij constateren ernstige psychische stoornissen, met wanen en verward denken.
Maar zij concluderen ook dat zij haar daden begreep en controle had over haar gedrag. Zij wordt dus strafrechtelijk verantwoordelijk geacht.
Het proces
De zaak komt voor het hof van assisen in Parijs.
De vraag is niet of zij het heeft gedaan – zij heeft bekend – maar hoe, waarom en in welke geestestoestand.
De aanklager presenteert minutieus de tijdlijn, ondersteund door bewijsmateriaal, beelden en getuigenissen.
De verdediging wijst op haar geestesziekte. De aanklager benadrukt haar handelingen voor en na de moord: planning, verplaatsing, verbergen.
Dahbia Benkired
De verdachte heet Dahbia Benkired, 24 jaar oud ten tijde van het proces. Ze is geboren in Algerije en kwam als kind naar Frankrijk.
Haar leven werd gekenmerkt door instabiliteit, psychiatrische opnames en het ontbreken van vast werk of woonplaats.
Ze had toegang tot het gebouw via haar zus, die daar woonde.
Er was geen eerdere band met Lola of haar familie.
Vonnis en straf
De rechtbank acht haar schuldig aan de moord op een minderjarige met foltering en barbaarse geweldpleging, wederrechtelijke vrijheidsberoving en schending van een lichaam.
Ondanks haar psychische problemen wordt zij strafrechtelijk verantwoordelijk gehouden.
Zij wordt veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf.
Ze toont geen zichtbare emotie bij het uitspreken van het vonnis.
Nasleep
Ze wordt overgebracht naar een zwaarbeveiligde gevangenis met psychiatrisch toezicht.
Haar zus wordt buiten vervolging gesteld.
Later overlijdt Lola's vader aan een hartaanval, mogelijk als gevolg van het immense verdriet.
Conclusie
Lola Daviet was twaalf jaar oud.
Ze liep naar huis in een buurt die ze kende.
Ze is nooit boven aangekomen.