Masakra w Narsaq: Najkrwawsza strzelanina w historii Grenlandii

Masakra w Narsaq, do której doszło w nocy z 31 grudnia 1989 na 1 stycznia 1990 roku, pozostaje najtragiczniejszym aktem przemocy w historii Grenlandii. Osiemnastoletni Abel Mikaelsen Klemmensen otworzył ogień podczas noworocznej imprezy w domu noclegowym w dzielnicy Ungbo, zabijając siedem osób i ciężko raniąc kolejną.

Zbrodnia wstrząsnęła nie tylko małym arktycznym miasteczkiem, ale całym terytorium Grenlandii i stała się symbolem skrajnej przemocy w izolowanej społeczności Inuitów.

Kim był Abel Mikaelsen Klemmensen?

Abel Mikaelsen Klemmensen urodził się w 1971 roku w Narsaq, w południowej Grenlandii. Był pochodzenia inuit. W chwili masakry miał 18 lat i był uczniem.

Mieszkał z rodzicami w Narsaq. Jego rodzina posiadała broń palną, co było powszechne w Grenlandii, gdzie polowanie na foki i inną zwierzynę stanowiło tradycyjny sposób życia.

Miał co najmniej jednego brata, który również mieszkał w Narsaq. Obaj bracia uczestniczyli w życiu towarzyskim małego miasteczka, gdzie niemal wszyscy się znali.

Według dostępnych relacji Klemmensen był postrzegany jako spokojny, wyluzowany młody mężczyzna. Nie miał wcześniej konfliktów z prawem ani znanej historii przemocy. Był uczniem i prowadził typowe życie nastolatka w arktycznej społeczności.

Narsaq i realia życia na Grenlandii

Narsaq znajduje się w południowej Grenlandii, w gminie Kujalleq, około 400 kilometrów na południe od stolicy Nuuk. W 1990 roku liczyło około 1 500–2 000 mieszkańców i było jednym z większych miast na wyspie.

Gospodarka opierała się głównie na rybołówstwie i łowiectwie. Broń palna była powszechna w domach z powodów kulturowych i praktycznych.

Grenlandia, będąca terytorium autonomicznym Danii, miała wówczas wysoki wskaźnik zabójstw w porównaniu do Danii. W 1989 roku na całej wyspie odnotowano 18 zabójstw.

Społeczności Inuitów doświadczały głębokich zmian społecznych związanych z modernizacją, urbanizacją, rozpadem tradycyjnych struktur rodzinnych oraz problemami alkoholowymi. Alkohol był czynnikiem obecnym w większości aktów przemocy.

Impreza sylwestrowa – 31 grudnia 1989 roku

W noc sylwestrową w domu noclegowym w dzielnicy Ungbo w Narsaq zorganizowano noworoczną imprezę. Budynek służył jako klub na potrzeby świętowania.

Na imprezie obecni byli lokalni mieszkańcy – młodzi ludzie i dorośli. Spożywano alkohol, tańczono i wspólnie świętowano nadejście roku 1990.

Abel Klemmensen uczestniczył w zabawie. Obecni byli również jego brat oraz jego najlepszy przyjaciel.

Kłótnia i decyzja o zemście

W pewnym momencie podczas imprezy doszło do kłótni między Klemmenesenem a jego najlepszym przyjacielem. Spór dotyczył dziewczyny obecnej na imprezie.

Klemmensen był zły na dziewczynę. Jego przyjaciel stanął po jej stronie. Abel odebrał to jako zdradę.

Po kłótni opuścił imprezę i wrócił do domu rodziców.

Tam podjął decyzję, że wróci z bronią. Według późniejszych zeznań planował zabić wszystkich uczestników imprezy, a następnie popełnić samobójstwo.

Zabrał z domu półautomatyczny karabin myśliwski.

Strzelanina – 1 stycznia 1990 roku

We wczesnych godzinach 1 stycznia 1990 roku Klemmensen wrócił do domu noclegowego w Ungbo, uzbrojony w karabin.

Wszedł do budynku, gdzie uczestnicy imprezy znajdowali się w dwóch pokojach na parterze.

Otworzył ogień do zebranych ludzi. Strzelał systematycznie, celując w głowy ofiar.

Wśród postrzelonych był jego własny brat, który został trafiony w policzek, ale przeżył.

Ofiary

W wyniku strzelaniny:

• zginęło 7 osób,

• jedna osoba (22-letni mężczyzna) została ciężko ranna,

• pięć ofiar zmarło na miejscu,

• dwie kolejne zmarły kilka godzin później w szpitalu.

Zabici to:

• trzej mężczyźni w wieku 18, 33 i 34 lat,

• cztery kobiety w wieku 18, 19, 26 i 29 lat.

Wszyscy zginęli od strzałów w głowę.

Aresztowanie i śledztwo

Po masakrze Klemmensen nie popełnił samobójstwa. Został aresztowany przez lokalną policję.

W małym Narsaq była to największa zbrodnia w historii miasta.

Policja zabezpieczyła miejsce zbrodni i przesłuchała świadków, w tym jego rannego brata oraz ocalałego 22-letniego mężczyznę.

Podczas przesłuchań Klemmensen przyznał się do winy. Powiedział, że działał z gniewu i poczucia zdrady.

Diagnoza psychiatryczna

Podczas śledztwa przeprowadzono badania psychiatryczne.

Lekarze stwierdzili u Klemmensena narcystyczne zaburzenie osobowości. Oznaczało to skłonność do reagowania skrajnym gniewem na poczucie upokorzenia lub zdrady.

Jednocześnie uznano, że był w pełni poczytalny i świadomy swoich czynów. Wiedział, co robi, i rozumiał różnicę między dobrem a złem.

Proces i wyrok

Klemmensen został oskarżony o:

• siedem zabójstw,

• jedno usiłowanie zabójstwa.

Proces toczył się według procedur duńskich i grenlandzkich.

W marcu 1991 roku sąd uznał go winnym.

Został skazany na bezterminowe osadzenie w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym.

Z uwagi na brak odpowiednich placówek na Grenlandii został przeniesiony do Herstedvester w Danii.

Zwolnienie warunkowe i dalsze losy

Klemmensen spędził około 25 lat w duńskich zakładach zamkniętych.

W 2015 roku został zwolniony warunkowo.

Rok wcześniej, w 2014 roku, oskarżono go o przemyt haszyszu na Grenlandię, co wzbudziło kontrowersje wokół jego zwolnienia.

Jego aktualne miejsce pobytu nie jest publicznie znane.

Znaczenie sprawy

Masakra w Narsaq:

• była najkrwawszą strzelaniną w historii Grenlandii,

• ujawniła skalę problemów społecznych w arktycznych społecznościach Inuitów,

• zwróciła uwagę na rolę alkoholu i łatwego dostępu do broni,

• pokazała ograniczenia grenlandzkiego systemu penitencjarnego.

Podsumowanie

Masakra w Narsaq to historia młodego mężczyzny, który w akcie gniewu zamordował siedem osób podczas noworocznej imprezy.

Zbrodnia na zawsze zmieniła życie małej arktycznej społeczności.

Pozostaje jednym z najbardziej wstrząsających przypadków masowej przemocy w historii Grenlandii.

YOUTUBE

https://www.youtube.com/channel/UCia9HLQvtPyuSQ1K0tLOSoA

PODCAST

https://www.shows.acast.com/true-crime-24-polski